اين اختيار صفحه ي اصلي را همانند اول خواهد كرد ، تمام ابزارك ها و تنظيمات به حالت اول باز خواهند گشت.

ريست

آشنایی با جغرافیای کشور افغانستان

جغرافیای افغانستان
الف ) موقعیت جغرافیایی:
افغانستان با بیش از ۶۵۰ هزار کیلومتر وسعت (محصور در خشکی) در جنوب آسیا قرار دارد

و جز کشورهای خاورمیانه بزرگ  محسوب می گردد.
کشورهای هم مرز با افغانستان :
پاکستان (۲۴۳۰ کیلومتر) تاجیکستان (۱۲۰۶) ایران (۹۴۵) ترکمنستان (۷۴۴) ازبکستان (۱۳۷) چین (۷۶)

جمعیت (۳) :

بیش از ۲۸ میلیون نفر که۴۶ درصد را مردان و ۵۴ درصد را زنان تشکیل می دهند و از این تعداد ۴۲ در صد افراد زیر ۱۴ سال و ۰۱/۵۵ درصد افراد بین ۱۵ تا ۶۴ سال می باشند.

دسترسی به خدمات پزشکی: یک پزشک برای هر ۵۰۰۰۰ نفر افغانی

احتمال مرگ کودکان : ۱۴۶ کودک از ۱۰۰۰ کودک افغانی (۴)

ملیت : افغان

قومیتها و نژادها : پشتو ، تاجیک، هزاره ، ازبک و …

پایتخت : شهر کابل با جمعیت بیش از دو میلیون نفر

روز ملی : ۱۹ آگوست ۱۹۱۹و ۸ ثور ۱۳۷۱

تاریخ عضویت در سازمان ملل : ۱۹۴۶

نوع حکومت : ریاست جمهوری و به ریاست آقای کرزی منتخب ملت اداره می شود.

واحد پول : افغانی (AFA) و هر صد هزار افغانی معادل یک لک می باشد.

نوع تبادل از : ۱ افغانی = ۱۷۰ ریال (۲۰۰۴) ۵۰ افغانی = ۱ $‌ (۲۰۰۶)

سال مالی : اول فروردین هر سال خورشیدی (۲۱ مارچ)

شرکای تجاری : ایران – امارات متحده – هندوستان – آلمان – فرانسه – ایالات متحده امریکا – پاکستان – ترکمنستان – ازبکستان

ب) جغرافیای طبیعی (۵)

افغانستان سرزمینی کوهستانی و محاط بر خشکی است، وبه جز «اردن هاشمی» تنها کشور خاورمیانه بزرگ محسوب می شود که به «دریا» راه ندارد. این سرزمین در نیمکره شمالی، نیمکره شرقی و در محدوده آسیای میانه واقع است. مساحت آن را در منابع مختلف بین ۶۲۰ تا ۷۰۰ هزار کیلومتر مربع ذکر کرده اند، اما مطابق آمار های رسمی ۲۲۵، ۶۵۲ کیلومتر مربع مساحت داشته و چهلمین کشور جهان به شمار می آید.

طول مرزهای افغانستان حدود ۵۸۰۰ کیلومتر می باشد که شامل ۲۳۸۴ کیلومتر در شمال با جمهوری های تاجیکستان،‌ازبکستان و ترکمنستان، ۲۲۴۰ کیلومتر از مشرق و جنوب با جمهوری اسلامی پاکستان،‌۷۳ تا ۹۳ کیلومتر مربع از سمت شمال شرقی از طریق تنگه واخان با ایالت مسلمان نشین سین کیانگ (ترکمنستان) جمهوری خلق چین و ۸۵۵ تا ۹۳۰ کیلومتر در مغرب با جمهوری اسلامی ایران (که ۶۱۹ کیلومتر آن با استان خراسان می باشد) بیشترین فاصله شرق تا غرب افغانستان ۱۲۴۰ کیلومتر، و شمال تا جنوب آن ۸۵۵ کیلومتر است و حداقل فاصله آن با آبهای آزاد جهان ۵۰۰ کیلومتر است.

قسمت های وسیعی از خاک افغانستان را عمدتا در شمال و شرق کشور، کوهها و سنگلاخ ها پوشانده است کوههای هندوکش به طول ۶۰۰ و عرض ۱۰۰ کیلومتر از سمت شمال شرقی به طرف غرب و جنوب غربی کشیده شده و تقریبا از میانه کشور می گذرد. این کوهها بیش از نیمی از سرزمین افغانستان را فرا گرفته، و برای شهرهای «کابل»، «قندهار» و «هرات» ارزش استراتژیکی مهمی ایجاد کرده است. کوههای قدر به طرف مغرب امتداد می یابند، از ارتفاع آن کاسته می شود و در نزدیکی مرزهای ایران تبدیل به کوهها و تپه های کم ارتفاع می گردند. در ارتفاعات هندوکش همواره برف وجود دارد. حتی در تابستان ها نیز قله ها و یخچال ها پر برف است در میان ارتفاعات هندوکش دره های عمیق و خوش و آب و هوا و حاصلخیزی وجود دارد که محیط مساعدی برای پرورش دام و تولید میوه است. افغانستان سرزمین افراط و تفریط است کوهها سر به فلک کشیده و دره ها عمیق باران های بهاری و تابستان های خشک،‌زمستان های بسیار سرد و تابستان های گرم، ارتفاعات پوشیده از برف در طول سال و سرزمین های پست و خشک و سوزان. این افراط و تفریط در زندگی اجتماعی نیز وجود دارد. سرزمین افغانستان در طول تاریخ گلوگاه تهاجم به هند بوده است؛‌ جنگجویان بسیاری چون «اسکندر مقدونی»، «محمود غزنوی» ، «تیمور گورکانی»، «نادر شاه افشار»، از پیچ و خم کوهها و دره های این کشور خود را به هندوستان رسانده اند. علاوه بر این تا قبل از کشف راههای آبی در قرون جدید و سپس توسعه راههای هوایی، خط مسیر بازرگانی شرق و غرب،‌از دشت شمالی آن عبور می کرد. محل عبور کاروانهای جاده ابریشم از این سرزمین بوده که عموما ازطریق قندهار به  هند و از طریق بلخ به چین می رفت پس از کشف راههای آبی و سپس توسعه راههای هوایی، افغانستان مانند سایر سرزمین های آسیای مرکزی، تبدیل به منطقه ای بن بست شد و گذر هیچ بیگانه ای به آنجا نیفتاد. همچنین ارتفاعات افغانستان سپر استراتژیکی مستحکمی بین آسیای شمالی و آسیای جنوبی است.

مهمترین عوارض طبیعی افغانستان عبارتند از :

الف ) کوهها و کوهستان ها :

مهم ترین ارتفاعات کشور از این قرار است :

۱- هندوکش (۶۲۹۸ متر) ۲- پامیر کوچک ، (۶۲۸۱ متر دروخان) ۳- بدخشان (۵۳۵۵ متر) ۴- بابا (۵۴۱۳ متر، بامیان) ۵۰ سفید خراس ۶- ترغان (۳۹۸۲ متر) ۷- سفید کوه ( ۴۷۵۵ متر، سکرم) ۸- نورستان ۹- شاه مقصود (۲۷۷۳ متر) ۱۰- مزار (۳۷۸۷ متر) ۱۱- هزار جات (۴۱۰۱ متر، تهران) ۱۲- بندبیان ۱۳- چلبدالان ۱۴- سیاه کوه ۱۵- بالا کوه (۳۸۷۲ متر) ۱۹- دو شاخ (۲۱۱۰ متر) ۲۰ یاه بند (۲۵۶۰ متر) ۲۱- چاغی

ب ) رودها

رودهای افغانستان (که به آن دریا می گویند)، از کوههای مرکزی و مناطق شرقی کشور سرچشمه گرفته،‌به سمت غرب و جنوب جریان می یابد. به دلیل ارتفاع زیاد کوهها و کاهش نسبتا سریع ارتفاع کوهها، سرعت آب ها بسیار زیاد است و به همین جهت برای تولید انرژی برق مناسب است.

مهمترین رودهای کشور عبارتند از :

۱-آمودریا (جیحون) از کوههای پامیر سرچشمه گرفته و حدود ۱۱۲۶ کیلومتر از آن در قسمت مرزهای شمالی کشور با تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان می باشد و قسمت هایی از آن قابل کشتیرانی است در سواحل آن رودخانه شیرخان بندر و بندر حیرتان قرار گرفته که کالاهای صادراتی یا وارداتی افغانستان به ممالک آسیای میانه از این طریق مبادله می شود. جیحون دارای آبشارهای متعدد است و برای تولید نیروهای هیدرولیک قابل استفاده است. ۲- هیرمند (هلمند): از کوههای یغمان در غرب کابل سرچشمه گرفته و ۱۴۰۰ کیلومتر طول دارد و در جنوب غرب افغانستان قسمت کمی از مرز مشترک ایران و افغانستان را تشکیل می دهد و مهمترین منبع تامین آب دریاچه های سیستان و بلوچستان و اراضی زراعی شمالی آن است. ۳- هریرود – از کوه بابا در مرکز افغانستان سرچشمه گرفته،‌از هرات می گذرد و در شمال غربی کشور اندکی از مرز مشترک ایران و افغانستان را تشکیل داده سرانجام در ریگزارهای ترکمنستان فرو می رود. ۱۲۳۰ کیلومتر طول داشته و دارای آبشارهای متعدد است و برای تولید نیروی برق مناسب است. ۴- کابل رود : از کوههای شرقی سرچشمه گرفته از وسط دو شهر مهم «کابل» و «جلال آباد» عبور کرده وارد خاک پاکستان می شود و به رود «سند» می ریزد. ۵- دریای پامیر. ۶- کوکچه ۷- فرخار ۸- دریای کندوز ۹- دریای خلم ۱۰- بلخ ۱۱- دریای بند امیر ۱۲- دریای پنج ۱۳- دریای کند ۱۴- دریای غربی ۱۵- رود لوره ۱۶- ترناک رود ۱۷- دریای ارغنداب ۱۸- خاش رود ۱۹- فراه رود ۲۰- نیزگان ۲۱- تکاب استادن ۲۲- شیرین تکاب ۲۳- دریای مرغاب ۲۴- دریای اولنگ ۲۵- رودگز

ج ) دریاچه ها :‌

دریاچه هایی بسیار کوچک، به نام های «آب ایستاده مقار» «بند کجکی»، «بندعنداب»، «دق پترکان»، (در مرز ایران) ، «هامون پورک» و «دشتنمدی» دارد.

د ) دشت ها :

که عموما در شمال و شرق هستند. از جمله : ۱- دشت برنگ ۲- دپشت رود ۳- گرمسیر ۴- ریگستان ۵- سیاه سنگ ۶- دشت مرغو (مارگو) ۷- دشت خلش ۸- دشت همدم آب ۹- هجده نهر ۱۰- دشت نمدی

ه ) آب و هوا :

طبیعت افغانستان به خاطر ارتفاعات سر به فلک کشیده و رودخانه هایی که از آن سرچشمه می گیرد، زیباست و تنوع آب و هوا در آن مشهود است. زمستانهایش بسیار سرد (تا ۴۰ درجه زیر صفر) می باشد آب و هوا از یک استان به استان دیگر و از یک شهر به شهر دیگر تفاوت دارد بارندگی نیز در نقاط مختلف متفاوت می باشد و بین ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلی متر در نوسان است. این مقدار در مناطق شرقی بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ و در مناطق غربی و جنوب غربی بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی متر است در مناطق مرکزی به علت وجود ارتفاعات و بارندگی بیشتر، هوا از نواحی دیگر سردتر است،‌ولی در مناطق جنوبی و غربی به علت کمی بارندگی هوا گرمتر بوده دارای تابستان های گرم و خشک و زمستان های معتدل تر است در مناطق کوهستانی به علت برف و یخبندان ارتباط روستائیان و قبایل نیمی از سال با یکدیگر قطع می شود و آب و هوا تاثیر بسیار در پراکندگی و جدایی جمعیت دارد. منابع آب زیر زمینی افغانستان نسبتا غنی است در شهر کابل آب در عمق ۳-۴ متری زمین قرار دارد؛ ولیکن به دلایل فنی، کمتر از آب زیرزمینی استفاده شده و عموما مردم در اکثر نقاط افغانستان با مشکل کمبود آب (آشامیدنی – کشاورزی) روبرو هستند و تنها ۲۲% به آبهای سالم مصرفی دسترسی دارند (۳۹% شهرها، ۱۸% روستاها)

پ) جغرافیای انسانی

جمهوری اسلامی  افغانستان  در سال ۱۹۹۷ در حدود ۲۸ میلیون نفر جمعیت داشته است، و از این نظر چهل و هفتمین کشور جهان محسوب می گردد. پیش بینی می گردد با بازگشت مهاجران افغانی از آسیا (به خصوص پاکستان،‌ایران و امارات) و اروپا (به ویژه آلمان، فرانسه) و آمریکا و استرالیا، جمعیت کشور در سال ۲۰۰۴ به حدود ۲۸ میلیون نفر بالغ گردید. رشد جمعیت %۲/۳ بوده و تراکم جمعیت حدود ۳۱/۹ نفر در هر کیلومتر مربع است. (۶)

پر جمعیت ترین شهرهای آن عبارتند از:

کابل (پایتخت) ۰۰۰/۳۴۰/۲ نفر ، قندهار ۰۰۰/۵۰۰ نفر، هرات (۰۰۰/۱۷۷ نفر) ، مزار شریف ۰۰۰/۱۳۰ نفر، جلال آباد ۰۰۰/۵۸ نفر قندوز ۰۰۰/۵۷ نفر، بغلان ۰۰۰/۴۱  نفر. بقیه شهرها جمعیت اندکی داشته و با چهره سازی روستایی مانند و حتی ظاهر یک شهر را نیز ندارند. ۱۶/۵% در شهر و ۷/‏۷۳ در حدود ۲۰۰۰۰ روستا ساکن هستند و ۸/۶% بقیه نیز زندگی عشایری (چادر نشین) دارند؛ و به دلیل اینکه حدود ۱۷ میلیون افغانی در خارج از شهرها زندگی می کنند، اساس جامعه در این کشور «ده» می باشد. متوسط طول عمر ۴۳ سال، و امید به زندگی ۴۱ سال و نرخ مرگ و میر کودکان بین ۱۸۲ تا ۲۰۰ در هر ۱۰۰۰ نفر کودک است.

به علت نظام قومی و قبیله ای ، شرایط خاص اجتماعی و اقتصادی نبوده جاده های مناسب برای رفت و آمد (به حدی که اکثر جاده های روستایی و یک سوم راههای بین شهری در زمستان مسدود می گردد)، نبود وسایل حمل و نقل و مشکل بودن زندگی در شهرها، به علت فقدان کار و درآمد، و عدم پذیرش افراد قابل دیگر در میان قبیله جدید، مهاجرت و رفت و آمد در کشور محدود است و بیش ۸۰% جمعیت معمولا در همان جایی به سر می برند که متولد گردیده و حداکثر از محدوده جغرافیایی قبیله، چند کیلومتر این طرف و آن طرف می روند. بر اثر وقوع جنگ داخلی در کشور پس از سال ۱۹۸۰ م حدود ۶ میلیون نفر از اهالی کشور، به دو کشور پاکستان وایران حتی اروپا و آمریکا و استرالیا مهاجرت کرده اند(۷).

ادیان و مذاهب

۹۸% مردم افغانستان مسلمان هستند، که شامل ۸۰% سنی و ۱۸% شیعه (شیعه اثنی عشری و اسماعیلی) می باشند. حدود ۲% هندووسیک و مسیحی و  ۱ خانواده یهودی نیز در این کشور زندگی می کنند.

تنها ۳۸% افغانی ها با سواد هستند که ۴۷% از مردان و ۱۵% از زنان را در بر می گیرد (۸) .

۳ -۱- ۳  ساختار سیاسی افغانستان

الف ) جغرافیای سیاسی افغانستان

افغانستان در منطقه حساس و استراتژیک «خاورمیانه »‌قرار گرفته است. از یک سو به  « شبه قاره هند» و از سوی دیگر به کشورهای معروف به «آسیای مرکزی» و نیز با توجه به هم مرزی با  «جمهوری خلق چین» با «کشور های شرق  آسیای » مرتبط است.

سلسله جبال «هندوکش» که قسمت وسیعی از خاک کشور را پوشانده، همواره سد محکمی در مقابل مهاجمان از شمال به سمت جنوب و مهاجمان از جنوب به سمت شمال و یا از غرب به شرق و نیز بالعکس.

افغانستان، در دو قرن گذشته، حائلی میان امپراتوری های «شرق» و «غرب» بوده است. جدایی این منطقه از ایران و پیدایش کشوری به نام «افغانستان» به همین منظور بود. مقصد آن بود که دیوار مستحکمی بین مرزهای استعماری شرق و غرب وجود داشته باشد؛ حتی در منطقه مال غربی آن «تنگه واخان» (خیبر) را ضمیمه خاک افغانستان نگاه داشتند تا بین «هند» که تحت استعمار «انگلیس» بود، با آسیای مرکزی که در تصرف روسیه قرار گرفت فاصله و جدایی بیندازد.

در حال حاضر، به دلیل قرار گرفتن در مرز با «آسیای میانه» و اهمیت انتقال منابع زیر زمینی این کشورها به دنیا از خاک افغانستان، همجواری با ایران و حالت تخاصم ایالات متحده امریکا با ایران؛ تولید بیش از یک دوم مواد مخدر جهان در آن و سند پیروزی دیپلماسی سیاسی و نظامی امریکا و جورج بوش در آغاز قرن بیست و یکم و اراده جهانی برای بازسازی آن، طرف توجه محافل بین المللی و دولت های همسایه قرار دارد ؛ ‌اما آرام آرام این حساسیت ها کاسته شده و تنها نقشی محدود در منطقه به آن واگذار می گردد.

تقسیمات کشوری

جمهوری افغانستان به ۳۴ ولایت (استان) تقسیم می گردد (۹) :

۱٫      ارزگان (Uruzgan) به مرکز «ترین کوت»

۲٫      بادغیس(Badghis) به مرکزیت «قلعه نو»

۳٫      بامیان (Bamian) به مرکزیت «بامیان»

۴٫      بدخشان (Badakhashan)  به مرکزیت »فیض آباد»

۵٫      بغلان  (Baghlan) به مرکزیت «بغلان »

۶٫      بلخ (Balkh) به مرکزیت «مزار شریف»

۷٫      پروان (Paruan) به مرکزیت «چاریکار»

۸٫      پکتیا (Paktia) به مرکزیت «گردیز»

۹٫      پکتیکا (PaktiKa) به مرکزیت «شرنه»

۱۰٫  تخار (Takhar) به مرکزیت «تالقان»

۱۱٫  جوزجان (Jowzjan)  به مرکزیت «شبرغان»

۱۲٫  خوست ( khost  ) به مرکزیت  «خوست »

۱۳٫  زابل (Zabol) به مرکزیت «قلات» (کلات)

۱۴٫  سمنگان (Samangan) به مرکزیت «آیبک» (سمنگان)

۱۵٫  سر پل (SARPOOL) به مرکزیت سر پل

۱۶٫  غزنی( Ghazni)به مرکزیت «غزنی»

۱۷٫  غور (Ghowr) به مرکزیت «چخچران»

۱۸٫  فاریاب (Faryab) به مرکزیت «میمنه»

۱۹٫  فراه (Farah) به مرکزیت «فراه»

۲۰٫  قندوز (Qanduz) به مرکزیت «قندوز»

۲۱٫  قندهار (Qandahar) به مرکزیت «قندهار»

۲۲٫  کابل (kabul) به مرکزیت «کابل»

۲۳٫  کاپیسا (kapisa( به مرکزیت «محمودراقی»

۲۴٫  کنر (Konar) به مرکزیت «اسد آباد»

۲۵٫  لغمان (Loghman) به مرکزیت مهترلام

۲۶٫  لوگر (Lowgar) به مرکزیت «برهکی»

۲۷٫  ننگرهار (Nangarhar) به مرکزیت «جلال آباد»

۲۸٫  نیمروز (Nimruz) به مرکزیت «زرنج»

۲۹٫  وردک (Vardak) به مرکزیت «میدان شهر»

۳۰٫  هرات (Harat) به مرکزیت «هرات»

۳۱٫  هلمند (Helmand) به مرکزیت «لشگرگاه»

۳۲٫  پنچشیر (panjshir  ) به مرکزیت« پنجشیر »

۳۳٫   دایکندی ( daykandy  ) به مرکزیت دایکندی

۳۴٫  سرپل ( sarpol ) به مرکزیت سرپل

ب)نیروهای نظامی

با توجه به اینکه جنگ داخلی در افغانستان پایان نیافته و نیروهای واکنش سریع ناتو (ایالات متحده امریکا و انگلستان) در بخش هایی از کشور با بقایای گروه طالبان و سازمان تروریستی القاعده مبارزه می کنند، براساس قوانین موجود، تمام نیروهای مسلح زیر نظر «وزارت دفاع ملی» بوده و سران قبایل و نیز برخی احزاب و حتی والیان نیز ارتش ویژه و مخصوص به خود دارند از جمله ژنرال دوستم ، ژنرال عطا ، ژنرال ملک و سایر فرماندهان محلی  .

نیروهای مسلح حداکثر تا ۷۰۰۰۰ نفر در ابتدا پیش بینی شده بود اما با توجه به افزایش نا آرامی ها در افغانستان و تحولات انجام شده ژنرال وردک وزیر دفاع خواهان گسترش آن تا ۲۰۰۰۰۰ نفر گردیده است و سربازان از میان مردان ۱۵ تا ۴۰ ساله انتخاب می شوند. این نیرو ها در ارتش در قسمت نیروی زمینی فعالیت دارند و نیروی هوایی افغانستان منحل گردیده است و قرار است  تحت رهبری آمریکا با با هواپیما های غربی باز سازی گردد. خدمت سربازی دلخواه است و داوطلبان از اردوی ملی جهت خدمت به وزارت دفاع حقوق دریافت می کنند  (۱۰).

پایگاه های مهم نیروی نظامی هوایی عبارتند از :

قندوز ۲- شنیدند ۳- بگر ام ۴- مزار شریف ۵- هرات ۶- غزنین غزنی ۷- قندهار ۸- جلال آباد

این پایگاه ها در اختیار نیروهای ائتلاف و ناتو و آمریکا هستند . پس از فروپاشی حکومت طالبان، مطابق توافق نامه در هریک از امور مربوط به امنیتی ونظامی کشور های زیر مسئولیت دارند .(۱۱)

ایا لات متحده امریکا :   اردوی ملی افغانستان

ژاپن :   پروسه حرفه ای سازی و ادغام مجدد

جرمنی :  پلیس ملی

ا نگلستان :  مبا رزه با مواد مخدره

ا یتالیا :  امور قضائیه

ژنرال عبدالرحیم وردک، وزیر دفاع افغانستان می گوید نیروهای ارتش این کشور خلاف آنچه قبلا پیش بینی شده بود، به جای هفتاد هزار، به دوصد هزار نفر نیاز دارد.

آقای وردک در بازگشت از اجلاس کشورهای عضو ناتو در بروکسل، در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که شرایط موجود در افغانستان تقاضا می کند سربازان ارتش این کشور افزایش یابد.

او گفت: “طرح نیروی هفتاد هزار نفری برای ارتش افغانستان بدون در نظر داشت نیازها و چالش های امنیتی در این کشور آماده شده بود ولی حالا با بررسی شرایط موجود، تصمیم بر این است که نیروهای ارتش افغانستان تا دو صد هزار نفر افزایش یابد.”

وزیر دفاع افغانستان گفت برای عملی کردن این برنامه، در کنار جذب داوطلبانه، برنامه های سوق اجباری جوانان به ارتش نیز اجرا خواهد شد ولی او در مورد تعیین زمان مشخصی برای اجرای این طرح جزییاتی ارایه نکرد.

‘اسلحه مدرن’

ژنرال وردک، وزیر دفاع افغانستان همچنین اعلام کرد که ناتو در اجلاس اخیر در بروکسل، به درخواست افغانستان مبنی بر تجهیز نیروهای افغان به اسلحه مدرن، جواب مثبت داده است.

آقای وردک، یکی از دلایل ناتوانی نیروهای ارتش و پلیس ملی افغانستان را نبود اسلحه مدرن و تجهیزات نظامی کار آمد در اختیار آنها خواند.

او گفت: “نیروهای افغان اسلحه کهنه و ناکار آمد در اختیار دارند و این موضوع روحیه سربازان را در مبارزه با شورشیان تضعیف کرده است.”

وزیر دفاع افغانستان گفت که سران ناتو از این درخواست استقبال کرده و وعده داده اند که تجهیزات جدید نظامی را ظرف دو تا سه ماه آینده در اختیار نیروهای افغان قرار دهند.

توافقنامه استراتژیک

ژنرال وردک تاکید کرد که ارتش افغانستان باید پس از پایان ماموریت نیروهای ناتو که در کنفرانس لندن، مدت این ماموریت پنج سال در نظر گرفته شده، توانایی دفاع مستقلانه از افغانستان را پیدا کنند؛ هرچند او گفت احتمال دارد ماموریت نیروهای ناتو در افغانستان نیز بیش از پنج سال تمدید شود.

آقای وردک گفت بزودی افغانستان توافق نامه استراتژیک دراز مدت را با پیمان آتلانتیک شمالی ناتو امضا خواهد کرد.

در اجلاس کشورهای عضو ناتو در بروکسل، افغانستان یگانه کشوری بود که بدون داشتن عضویت پیمان ناتو، برای نخستین بار در این اجلاس شرکت کرد.

وزیر دفاع افغانستان گفت در اجلاس سران ناتو موضوع امنیت و استقرار ثبات در این کشور، در محور بحث ها قرار داشته است.

پ) ساختار سیاسی  :

قوه مجریه

ساختار افغانستان سیاسی افغانستان ریاست جمهوری است (۱۲) .

بالاترین مقام سیاسی در افغانستان رییس جهمور است که با رای مستقیم مردم به همراه معاون اول و دوم خود برای یک دوره ۵ ساله اتنخاب می شود . رئیس جمهور نظر به ماده ۶١ قانون اساسى وقانون انتخابات، با کسب اکثریت بیش از پنجاه  درصد آرای رأی دهنده گان انتخاب میگردد. هرگاه در دور اول هیچ یک از کاندیدان نتواند اکثریت بیش از پنجاه فی صد آرأ را به دست آورد، انتخابات برای دور دوم در ظرف دو هفته از تاریخ اعلام نتایج انتخابات برگزار می گردد و در این دور تنها دو نفر از کاندیدانی که بیشترین آرأ را در دور اول به دست آورده اند، شرکت می نمایند.  در دور دوم انتخابات، کاندیدی که اکثریت آرأ را کسب کند، رئیس جمهور شناخته می شود.

قسمیکه در ماده ۶۴ قانون اساسى جمهوری اسلامی تصریح گردیده، رئیس جمهور دارای صلاحیتها و وظایف ذیل می باشد:

·                 مراقبت از اجرای قانون اساسی؛

·                 تعیین خطوط اساسی سیاست کشور به تصویب شورای ملی؛

·                 قیادت اعلای قوای مسلح افغانستان؛

·                 افتتاح اجلاس شورای ملی ولویه جرگه؛

·                 تعیین وزرا، لوی سارنوال

·                  رئیس بانک مرکزی

·                  رئیس امنیت ملی

·                  رئیس واعضای ستره محکمه به تأیید ولسی جرگه

·                 توشیح قوانین و فرامین تقنینی

·                 انتخاب ۳/۱ افراد مجلس  سنا

·                 اعلام جنگ و یا صلح دعوت

·                 تشکیل لویی جرگه و انتخاب نفرات انتصابی آن

·                  انتخاب افراد کمسیون مستقل انتخابات و…

وظایف معاونت های رئیس جمهور

وظایف این دو معاون بذل مساعدت به رئیس جمهور دراجرای وظایف شان میباشد. معاون اول همچنان وظایف رئیس جمهور را در صورت استعفأ، فوت ویا مؤاخذه وى پیش میبرد. در چنین حالات، درظرف سه ماه انتخابات جدید برگزار خواهد شد وهر دو معاونین ریاست جمهوری میتوانند خود را کاندید ریاست جمهوری نمایند.

رئیس جمهور موقت نمی تواند :

در قانون اساسی تعدیل وارد نماید

هیچ وزیر را برطرف نماید

به آرای عمومی (رفراندم) متوسل گردد

قوه مقننه

قوه مقننه افغانستان یا شورای ملی دارای ۳۵۱ نماینده است و بصورت دومجلس شورای نمایندگان(ولسی جرگه)  و مجلس سنا( مشرانو جرگه )  اداره می گردد .

اعضای پارلمان با رای مستقیم مردم و برای یک دوره ۴ ساله انتخاب می گردند . تعداد نفرات پارلمان  ۲۴۹ نفر می باشد . این پارلمان به نام شورای نمایندگان (ولسی جرگه) معروف است . مجلس سنا ( مشرانو جرگه ) ۱۰۲ نفر عضو دارد که ۳/۱ انرا رییس جمهور منسوب می کند و ۳/۲ آنرا از طریق شوراهای ایالتی  به مجلس سنا راه می یابند .

در حال حاضر به دلیل مشخص نبودن مرز بندی دقیق میان بخش ها و عدم انجام انتخابات در بخش ها افراد مربوط به شوراهای ولسوالی از میان  افراد شوراهای ولایتی انتخاب شده اند .

شورای ملی دارای اختیارات ذیل است :

۱٫ تصویب، تعدیل یا لغو قوانین و یا فرامین تقنینی ،

۲٫ تصویب پروگرامهاى انکشافی اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادى و تکنولوژیکی ،

۳٫تصویب بودجه دولتی و اجازه اخذ یا اعطاى قرضه،

۴٫ایجاد واحدهاى ادارى ، تعدیل و یا الغاى آن ،

۵٫تصدیق معاهدات و میثاقهاى بین المللی یا فسح الحاق افغانستان به آن ،

۶٫سایر صلاحیتهاى مندرج این قانون اساسی(۱۳)

و  قانون  اساسی صلاحیت های  انحصاری پارلمان(ولسی جرگه) را جدا از مجلس سنا مشخص نموده است:

ولسی جرگه (پارلمان ) داراى صلاحیتهاى اختصاصی ذیل می باشد

۱٫ اتخاذ تصمیم در مورد استیضاح از هر یک از وزرا مطابق به حکم ماده نود و دوم این قانون اساسی،

۲٫  اتخاذ تصمیم راجع به پروگرامهاى انکشافی و بودجه دولتی ،

تایید یا رد مقرریها (انتصابها) مطابق به احکام این قانون اساسی (۱۴)

قوه قضائیه

قوه قضاییه رکن مستقل دولت جمهورى اسلامی افغانستان می باشد. قوه قضائیه مرکب است از یک سترمحکمه ، محاکم استیناف و محاکم ابتداییه که تشکیلات و صلاحیت آنها توسط قانون تنظیم می گردد. ستره محکمه به حیث عالیترین ارگان قضایی در راس قوه قضاییه افغانستان قرار دارد.

اعضای (دیوان عالی )

سترمحکمه مرکب است از۹ عضو که از طرف رییس جمهور با تایید ولسی جرگه تعیین می گردند..بررسی مطابقت قوانین ، فرامین تقنینی ، معاهدات بین الدول و میثاق هاى بین المللی با قانون اساسی و تفسیر آنها بر اساس تقاضاى حکومت و یا محاکم ،مطابق به احکام قانون از صلاحیت سترمحکمه می باشد.

نظر دهيد

شما بايد وارد شده براي ارسال نظر.